Tweet
Facebook
WhatsApp
TelegramSondaj Sıvısı Tuzlu Suları İçin Korozyon İnhibitörleri
Petrol endüstrisinde kuyu delme sırasında kullanılan ağır tuzlu suların kullanımından sonra korozyonlar meydana gelmektedir. Bu korozyonu önlemek için inhibitörler kullanılmaktadır. Tuzlu suların sondaj ekipmanı yüzeyleri için oldukça aşındırıcı olma eğiliminde olması, genellikle çukurlaşmaya ve aşınmaya neden olması ve bunun sonucunda söz konusu ekipmanın sık aralıklarla onarılması veya değiştirilmesi gerekmesidir.
Kalsiyum klorür ve kalsiyum nitrat tuzlu suları petrol (yani, petrol ve gaz) kuyularının kurulması ve bakımında kullanılır. Örneğin, kalsiyum klorür tuzlu suları sondaj çamurlarında kuyu uçlarını soğutmak ve yağlamak ve delikten kesikleri çıkarmak için kullanılır. Tuzlu sular sondaj çamurlarının kıvamını korumaya ve çamurların oluşum basınçlarını daha iyi aşmasını ve böylece petrol, gaz ve suyun yerinde kalmasını sağlamak için yoğunluk katmaya yardımcı olur. Bu tür tuzlu sular ayrıca kil ve şist hidrasyonunu engeller ve çamurlara gereken ağırlığı katar. Berrak, esasen katı içermeyen tuzlu sular olarak, kalsiyum klorür ve kalsiyum nitrat tuzlu suları tamamlama sıvıları olarak idealdir.
Sondajda Kullanılan Korozyon İnhibitörlerinin İçeriği Ve Miktarı Nasıl Olmalıdır?
Sondaj sıvısı tuzlu sularında kullanılmak üzere korozyon önleyici inhibitörleri sağlar; burada inhibitörler genellikle bir fosfonat ve glukonik asit ve/veya glukonik asidin bir öncüsünü veya karşılık gelen glukonat tuzlarını içerir. Tuzlu sularda uygun dağılabilirliğe sahip oldukları ve etkili korozyon inhibitörleri oldukları sürece çeşitli farklı etkili fosfonatlar kullanılabilir. Kalsiyum klorür ve/veya kalsiyum nitrat içeren dispersiyonlar veya çözeltilerdir.
Kalsiyum klorür/nitrat kullanım miktarı ve uygun şartlar aşağıdaki gibi olmalıdır;
- Genellikle, tuzlu sular ağırlıkça yaklaşık %25-40 ve daha tercihen ağırlıkça yaklaşık %28-34 kalsiyum klorür içermelidir.
- Bu tuzlu sular yaklaşık 1000 kg/m3 ila doygunluk ve daha tercihen yaklaşık 1200 kg/m3 ila doygunluk yoğunluğuna sahip olması gerekir.
- Tuzlu suların özgül ağırlıkları normalde 15,6° C'de yaklaşık 1,2-1,45 aralığındadır. Tuzlu suların pH ölçer ile ölçülen pH seviyeleri yaklaşık 8-13, daha tercihen yaklaşık 9,5-11 arasında olmalıdır.
Glukonik asit ve tuzları, özellikle alkali metal tuzları da inhibitörlerde kullanılmaktadır. Bunu için kullanımı şu şekildedir;
- Fosfonatlar tuzlu sularda yaklaşık 200.000 ppm'ye kadar seviyelerde dağılabilir ve 2-8 fosfono grubu, daha tercihen 2-5 fosfono grubu içerir. Birincil, ikincil ve/veya üçüncül amin fosfonatlar genellikle tercih edilir, ancak bu fosfonatların kullanımı zorunlu değildir.
- İnhibitörde tercihen ağırlıkça yaklaşık %30-70 oranında fosfonat (tercihen ağırlıkça yaklaşık %40-60 ve en çok tercihen ağırlıkça yaklaşık %50) oranında kullanılır.
- Ya da buna karşılık olarak ağırlıkça yaklaşık %70-30 oranında glukonik asit veya glukonat (tercihen ağırlıkça yaklaşık %60-40 ve en çok tercihen ağırlıkça yaklaşık %50) içerir.
- İnhibitörler tercihen yaklaşık 8-13, tercihen yaklaşık 9-12 ve en çok tercihen yaklaşık 10-10,5 pH seviyelerine sahip sulu dispersiyonlar veya çözeltiler biçiminde kullanılmaktadırlar.
İnhibitörün Uygulaması Nasıl Olmalıdır?
Korozyon inhibitörleri uygulaması yapılırken ya doğrudan tuzlu sulara enjeksiyondan önce eklenir ya da diğer sıvılarla birlikte eklenebilir ve bu da nihayetinde kullanım sırasında tuzlu sularla karışır. İnhibitörler, tuzlu suda yaklaşık 10-10.000 ppm, tercihen yaklaşık 1.000-8.000 ppm ve en çok tercih edilen yaklaşık 2.000-5.000 ppm inhibitör sağlayacak bir seviyede kullanılmalıdır. Alternatif olarak, fosfonat veya tuzları ve glukonik asit veya tuzları, yukarıda listelenen miktarlarda tam korozyon inhibitörünü sağlamak için tuzlu suya karıştırılmak üzere kuyuya ayrı ayrı sokulabilir.
